Een Travellerspoint blog

Onverwachte wendingen

De grenzen van het mogelijke.

sunny 45 °C

'You just want our children.' Het gesprek heeft een onverwachte wending genomen en zijn woorden blijven in de lucht hangen. Rekenend op extra uitleg kijk ik hem onbegrijpend aan. Europese vrouwen baren niet genoeg kinderen dus willen Europese landen Marokkaanse babies. Zijn neef heeft hem dit verteld. Kinderen van Marokkaanse gezinnen krijgen in Engeland geld en een opleiding (ik weet niet precies waar hij naartoe wil) en dan raken ze los van Marokkaanse traditie en het islamitische geloof. Ah, dit is het hele idee, Europese landen bedrijven een soort nieuw kolonialisme. Het zou zo uit een Orson Wells roman gegrepen kunnen zijn.

Ik zit in een textielboetiekje in de medina van Fez. Verkopers laten je de bedrijvigheid in het maken van de tapijten, leer of sjaals zien om je zo tot het kopen van hun waar aan te zetten. Door bij de standaardvragen te vertellen dat ik al anderhalve maand in Marokko ben, deels voor vrijwilligerswerk, kan ik vaak rekenen op het beste van hun gastvrijheid. De verkoper en zijn broer hebben me voor de lunch uitgenodigd. Als we ter afsluiting mintthee drinken, is het gesprek over huwelijken en monogamie al vrij expliciet geweest. De jongste denkt eraan te trouwen maar vertelt ook over de recente avontuurtjes met 'vrije' vriendinnen. Tijdens de verloving blijken dat soort intimiteiten nog te kunnen en zelfs daarna moeten we volgens hem op lange termijn toegeven dat één nooit genoeg is. Zijn toekomstige bruid moet daarentegen wel maagd zijn. Nee, vrije vrouwen zijn vaak van goede afkomst en hebben andere manieren om hun toekomst te verzekeren. Mannen trouwen met maagden. Als de oudste er met een serieus gezicht aan toevoegt dat maagd aan de ene kant alleen niet altijd maagd aan de andere kant betekent, rollen ze om van het lachen.

Nu wil hij mij een persoonlijke vraag stellen. Heb ik in Marokko al het bed gedeeld met een Marokkaanse man? Nee, antwoord ik, want ik heb een vriendje. Hij concludeert dat ik niet op Marokkaanse mannen val. Gezien de menselijke natuur kan het niet aan monogamie liggen. Daarbij wordt er een verhaal opgetrommeld over een hitsige Fransman die jonge Marokkaanse meisjes wilde versieren terwijl hij getrouwd was. Daar kan geen eerlijk woord van mij tegenop. Ten tijde van de mintthee ben ik eigenlijk ook niet eens verbaasd over zijn conspiracy theory met betrekking tot ons gezinsherenigingsbeleid. Om mijn positie gemakkelijker te maken grap ik dat ze hun landgenoten best terug mogen; dat zou in één klap ook onze politieke problemen oplossen. Dat gaat hem te ver, terug wil hij ze niet, het is eigenlijk wel goed dat Marokkanen emigreren naar Europa en Marokko een beetje leger achterlaten.

Na anderhalve maand in Marokko kan ik er niet meer van overtuigd zijn dat wereldvrede onmogelijk is. Redelijk onschuldige losse ideeen als deze zijn daar niet de oorzaak van. Maar er zijn grote verschillen tussen de vastgeroeste denkbeelden van mij en Arabieren. Het opvallende en amusante aan Marokko is dat de samenleving op het eerste gezicht heel Westers lijkt. Neem als simpel voorbeeld de huizen: de luxe salons met TV, grote keuken en badkamer met douche en zittoilet. Is er behalve de kitsche decoratie dan geen verschil? Zeker wel: de salons dienen vaak als slaapkamer voor (een deel van de) familieleden, uitsluitend vrouwen houden zich bezig met de dagvullende huishoudelijke taken in de keuken en de douche werkt niet, gebruik liever het emmertje ernaast. Als je naar overeenkomsten zoekt, zal dezelfde desillusie zich voordoen in het dagelijks leven. Buiten de stedelijke uitzonderingen zijn de vrouwen eigenlijk nog steeds per definitie huisvrouw, als de man maar genoeg inkomsten heeft om zich dit te kunnen permitteren. Reizen zonder hun man, al is het maar een middagje naar een nabijgelegen stad, is niet aan de orde en dansen op bruiloften is voor vrouwen een discretionaire beslissing van de man. Polygamie is tot vier vrouwen toegestaan en onder de rijkeren buiten de stad ook redelijk wijd geaccepteerd. Het is de keuze van de man; de vrouw heeft wettelijk en religieus gezien geen inspraak. En zelfs de meest moderne vrouw kan zich opwinden over het hoofddoekjesverbod voor publieke functies in haar grondwettelijk vastgelegde Islamitische land.

Graaf vooral eens dieper in het Marokkaanse gedachtengoed. Probeer een gesprek aan te gaan over joden, mogelijk in relatie tot het Israel-Palestina conflict; vraag naar de cartoonrel of de duivelse versen die buiten de Koran zijn gelaten; stel voor een Christelijk weeshuis te beginnen in de Midden-Atlas. Wil je echt geschokt worden? Filosofeer eens over de vraag wie er achter 9/11 zat. Vergeet de populistische bewijzen van Amerika; denk verder dan de Loose Chains filmpjes en sta open voor een wereld waarin wetenschappelijk onderzoek niet de meeste geloofwaardigheid geniet. Immers, er is zoveel onderzoek dat je er eerst in moet geloven voordat je erdoor overtuigd kan worden. En geloof, ook buiten religie, is nou precies wat mensen samenbrengt en tegelijkertijd ongelofelijk verdeelt.

Waarom zal er dan nooit wereldvrede zijn? De verdeelsleutel is volgens mij niet wát je gelooft, maar dát je gelooft. Of je nou wetenschapper, pater of rechtenstudent bent, als je overtuigd bent van het één dan is het heel moeilijk open te staan voor andere denkpatronen. Jouw overtuiging beinvloedt alles dat je denkt, waarneemt en hoort. Hele maatschappijen varen daar wel bij, en de mensen voeden hun geloof met vooroordelen en ongegronde beschuldigingen tegen 'de anderen'. Vergis mijn illustratieve blog dus niet voor kritiek op de Marokkaanse maatschappij, maar verschillen in geloof en denkpatronen als deze overbrug je niet. Hoe kun je nou discussieren met iemand als hij jouw argumenten gewoonweg toch niet gelooft?

Afsluitend nog een klein stukje creatieve interpretatie van zowel wetenschap (maagdelijkheidsvlies) en de Koran (wat betekent maagd?). Mijn host-broer vertelde het mij gisteren: "Oui, c'est ca, muslim filles Maroccain fait l'amour et apres elles sont encore virgain. Les Maroccain sont tres intelligents." Aardig ook, het is jammer dat ik mijn gastgezin zondag al weer moet verlaten. Ruime troost is dat Jonathan dan op het vliegveld staat en wij twee weken door het Zuiden gaan reizen! Tot de volgende!

Geplaatst door Jantien 13:11 Gearchiveerd in Marokko

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reacties

Gaaf stuk Jantien! Ik kan niet wachten om al je verhalen zelf te mogen aanhoren:)

door Nikie

Deze blog bericht is nu gesloten voor reacties van niet-leden van Travellerspoint. Je kan nog wel een reactie achter laten als je lid bent van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint