Een Travellerspoint blog

Vergeet Lowlands. Strand, zee en wereldmuziek in Essaouira.

Alles is goed geregeld behalve datgene dat je wilt plannen.

sunny

Het meisje naast me beweegt veel. Dat weet ik omdat ik met mijn hoofd op haar deel van de bank lig. Ik was eerder in de coupé dus ik heb meer recht om liggend te slapen. Ik had liever dat ze er helemaal niet was zodat ik languit kan slapen zoals de reizigers in de andere coupés. Fatima is tevreden; ze vindt dat ik denk als een echte Marokkaan. Ik herken eerder Europeanen of Nederlandse Marokkanen in dit beeld maar zij is hier geboren dus ik neem het maar ter kennisgeving aan.

Wij zijn op weg naar Essaouira in het zuiden van Marokko voor het Gnaoua muziekfestival. Alle bussen waren allang volgeboekt toen wij twee dagen geleden besloten te gaan, dus nemen we de trein naar Marrakesh om daar (insha’Allah) een bus te vinden die ons naar het badplaatsje kan brengen. Bij gebrek aan goedkopere alternatieven hebben we alvast kamers in een luxe riad tenmidden van de medina (oude stad) en vlakbij het strand geboekt.

De sfeer in het kleine stadje aan zee is spectaculair. Vergeet Lowlands. Hier galmt de rhytmische muziek door de kleurige nauwe straatjes en verlicht de zon de dansende, zingende en trommelende mensen bij de podia, aan het strand en in de Port Skala met de verse vis. Na zonsondergang begint de multiculturele meute hartstochtelijk te dansen op eigen traditionele wijze. De anders zo macho Marokkaanse mannen bewegen sierlijk mee met de folk-achtige hoogzingende mannen, de Afrikanen en latino’s dansen stoeiend en rivaliserend op het rhytme van de trommels en de hippies lachen onder invloed van vanalles vrolijk mee. ‘s Ochtends vroeg en ‘s nachts heel laat genieten we van de kalmte en de niet aflatende wind die dit stadje normaliter haar karakter geven. We maken al gauw een groep vrienden en je vindt ons haar-schuddend bij alle podia van de binnenstad tot aan het strand. De tweede nacht krijgen we zelfs een prive-tour door de afgesloten delen van de stad en een winkel van een bevriende winkelier.

Voor we teruggaan naar Rabat zoeken we Fatima’s familie op in Casablanca. Gebruikmakend van de eeuwige gastvrijheid van de Marokkanen slapen we de eerste nacht in de salon van haar zus Bouchra. Haar twee kinderen, Mohammed en Jad, geven me ruim de gelegenheid kennis te maken met het Marokkaanse opvoeden. De kinderen worden door iedereen onophoudelijk gezoend, speels geslagen en in hard Arabisch gecorrigeerd, geholpen en gevleid. Tijdens de tweede helft van Nederland-Slovenia vertrekken we naar haar tante in de oude medina. Zo vlug mogelijk begeef ik me weer naar een lokaal café waar ik onmiddellijk wordt opgemerkt en toegejuicht nu Nederland met de Marokkaanse Afalay wint. Ik probeer ook goede moed te houden voor de afloop van de komende wedstrijd, maar Fatima en haar broers maken me dat erg moeilijk.

‘s Avonds verblijven we bij haar twee andere tantes in Casablanca. Hun middelen en talenkennis strekken beduidend minder ver dan die van mijn vorige gastvrouwen en ook de buurt en de lokale souq (markt) waar ik nieuwe slippers koop geven die indruk. Fatima noemt het smerig; ik ben blij met een ervaring van het alledaagse Marokko. Wanneer we alweer vertrokken zijn treffen de tantes een hele horde jongens bij de voordeur aan die willen weten waar ik ben en of ik al getrouwd ben. Fatima wil me overtuigen dat dit aan mijn natuurlijke schoonheid ligt maar ik vermoed dat de jongens eerder een ‘wandelend visum’ voor ogen hadden. Niettemin vind ik het vleiend, voor mij en voor Europa.

Eenmaal aangekomen in Rabat verlang ik naar het emmertje dat douche heet want na het stromende water in de riante riad heb ik douchen drie dagen moeten missen. Mijn stage zou binnenkort moeten beginnen (zeg maar morgen) maar daar bestaat nog steeds onduidelijkheid over. Ik wacht af want met zoveel taal- en cultuur barrières kan ik weinig beginnen. Alles is hier goed geregeld behalve datgene dat je wilt plannen. Maar als alles goed gaat stuur ik het volgende bericht vanuit Sidi Kacem. Vind dat maar eens op Google Maps… Vanavond maak ik stampot voor de gehele familie (Fatima, haar ouders, twee broers en haar zus en het gezin die met ons mee zijn gekomen vanuit Casablanca) en voor vrijdag kan ik me verheugen op een Marokkaanse bruiloft! Het belooft een spectakel te worden: de bruid draagt zeven jurken en de foto's die ik nu van bruiloften hier heb gezien garanderen veel glans en glamour. Ook ik word al kleding aangemeten, al weten de vrouwen nog niet wat ze met mijn grote voeten aan moeten. Jullie zien de foto's wel. Tot snel!

Geplaatst door Jantien 9:54 Gearchiveerd in Marokko

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Deze blog bericht is nu gesloten voor reacties van niet-leden van Travellerspoint. Je kan nog wel een reactie achter laten als je lid bent van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint