Een Travellerspoint blog

Hamdoollah

Genoeg redenen om het Hoge Atlas gebergte nooit meer te vergeten.

sunny 42 °C

Bovenaan het hoge gebergte is de benzine op. We hebben in kilometers rijden al geen benzine-station of kioskje meer gezien en het eerste dorpje wacht beneden aan de eenzame weg op 50 km afstand. Ergens tussen Marrakesh en Agadir, scooters huren en autoroutes zoeken zijn we het Hoge Atlas gebergte vergeten. Om precies te zijn de Tizi n' Test bergen met een hoogte van 2092m en een algemene bekendheid om zijn krioelende lange weg omhoog en smalle ronddraaiende afdaling langs de steile afgronden. Het is 340 km vanaf Ourika Valley naar de badplaats Agadir en die hadden wij met 60km per uur in vier uur willen afleggen. Met een gemiddelde van 30km per uur berg opwaarts op onze 50 cc scootertjes en een voorzichtige pas bocht voor bocht bergafwaarts is het een onverwachte dagbesteding geworden. En dus is de benzine op. Er zit niks anders op dan te vertrouwen op de zwaartekracht en met de rem ingedrukt en adem inhoudend bij elke bocht en tegenligger te hopen op benzine, waar dan ook en van wie dan ook.

In het iedereen onbekende dorpje Gofindolt vinden wij Hamid, en Hamid heeft benzine die hij wel met colaflessen in onze scooters wil gieten. Nu rest ons alleen nog het immanente tijdsgebrek. In het geval de wegen platter worden kunnen we misschien Agadir nog bereiken maar het is waarschijnlijker dat we in Taroudannt een hotel zullen moeten vinden. We stappen enigzins gerustgesteld weer op onze scooters om de hopelijk resterende twee uur zon volledig te benutten. Tenminste, ik; Jonathan daarintegen laat zich met een slip in het zand en grind een meter van zijn scooter naar beneden vliegen om op de steenblokken net voor de beschermende boom een ligplaats te vinden. Als ik zijn remweg overbrugd heb en zijn scooter zie liggen is hij net wankelend opgestaan en zijn wonden aan het inventariseren. De vrouwen die langs de weg schuilden voor de zon zijn de eerste schrik overkomen en stromen prevelend en verwonderd op hem af. Hij is een beschermeling van God, van de engelen, en alleen 'hamdoollah' (God zij dank) kan de lading niet meer dekken. Dat hij nog leeft is een wonder. Geen Agadir, Taroudannt of motorrijden meer vandaag. Om de wonden schoon te krijgen belt Hamid een ambulance die ons naar het niet ver gelegen ziekenhuisje moet brengen. Ons protest tegen die overdadige behandeling verandert daar niks aan. Nadat Jonathan van de gratis service van de mooie Marokkaanse vrouwelijke dokter heeft genoten, inclusief injectie voor de pijn, brengt de kalme ambulance chauffeur ons ook weer genoeglijk terug naar Gofindolt.

Hamid heeft slaapplaatsen in zijn salon aangeboden en bij hem brengen we dus de nacht door. Rekkend en strekkend zijn we vanochtend toch weer vertrokken naar Agadir, misschien dat een beetje zeewater de gewonde gevallene goed doet. Geen zorgen dus, met de voorgeschreven pijnstillers en wat tijd moet hij er snel weer bovenop komen. Dan alleen nog het laatste probleempuntje: hoe gaan we de verhuurder van de 'alleen binnen Marrakesh' scooters uitleggen wat er in hemelsnaam met zijn scooters is gebeurd?

Liefs vanuit Taroudannt.

Geplaatst door Jantien 2:49 Gearchiveerd in Marokko

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reacties

Hey tienemientje! Wat gaaf dat jullie scooters hadden gehuurd, daar had jij natuurlijk goede ervaringen mee, he?! Maar wat een hoop pech; arme jonathan.. Zal je een beetje goed voor hem zorgen? Geef hem maar een kusje op de zere plek van mij :-)
Nog heel veel plezier! xxx

door Josine

O Janneman, hoe krijg je het ook weer voor elkaar! ;)
Jij van alle mensen zou toch moeten weten hoe levensgevaarlijk scooter rijden kan zijn, en hoe het is om te vallen :P
Maar gelukkig hebben jullie het allebei overleefd, en zijn de mensen ook daar ontzettend vriendelijk en behulpzaam!
Tip aan Jonathan: Niet naar Jantien luisteren als ze het avontuur wil opzoeken, dan vind je namelijk over het algemeen iets meer avontuur dan gehoopt ;)
Heel veel plezier nog jullie! geniet ervan!
xx

door Lizet Vlamings

Lieve schat,
Wat een avonturen! Fijn dat jullie zoveel plezier hebben, maar ik hoop dat je de val van Jonathan wat overdreven hebt. Anders ben je wel erg hard voor hem om hem meteen weer mee op pad te nemen en hem de zee in te sturen! Stuur maar wat foto's van die vreselijke verwondingen ...
Heel veel liefs van ons voor jullie allebei.

door Pappa en mamma

Deze blog bericht is nu gesloten voor reacties van niet-leden van Travellerspoint. Je kan nog wel een reactie achter laten als je lid bent van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint